♦

Historia sztuki w więzieniu

Zajęcia z Zosią wciągnęły mnie, mimo, że sztuka malarska była mi całkiem niepotrzebna i wydawała mi się nudna. Na wykładach Zuzi byłam dwa razy i muszę przyznać, że ta dziewczyna ma ogromną wiedzę. Ma też talent do przedstawiania tego wszystkiego w taki sposób, że ja osoba, która całkiem się na tym nie zna, słuchałam z ogromnym zainteresowaniem.

Troszkę informacji zostało mi w głowie. Zuza zainspirowała mnie też swoją wytrwałością w pochłanianiu wiedzy. Bo przecież bez uporu i wytrwałości nie da się tak dużo wiedzieć na temat różnych stylów w malarstwie, autorach i ich dziełach.

Życzę Zuzi z całego serca osiągnięcia celów. Moim zdaniem Zuza to wulkan pozytywnej energii.

Kajzerka

  ♦

Co mi dają zajęcia

Jestem teraz na urlopie, wiec mogę uczestniczyć w zajęciach organizowanych przez Fundację „Dom Kultury”, z czego bardzo się cieszę. Jednak już tęsknię do swoich poduszeczek. Jednak robię coś, co przynosi mi dużo radości. Zostałam „wolontariuszem” Fundacji Dr Clown, która zajmuje się dziećmi z onkologii. Szyjemy dla nich poduszki w kształcie serduszek, chmurek, kotków. Najważniejsze, żeby było kolorowo. Czuję się od razu lepiej, że choć trochę mogę się przyczynić do uśmiechu na twarzy chorego dziecka. Praca jest charytatywna, więc nie mam z niej żadnych korzyści materialnych. Ale poniekąd zawsze jest to kontakt ze światem zewnętrznym.

Pozdrawiam wszystkich Czytelników i zachęcam do jakiejkolwiek pomocy dzieciom.

Jest to coś wspaniałego, że nawet parę kobiet z zakładu karnego może dołożyć swoją cegiełkę do tego, co robi Małgorzata Socha czy Basia Kurdej Szatan.

Teraz uczestniczę też w projekcie „Powrót mamy”. Organizowany jest on przez psychologów z wolności, którzy nie mają nic wspólnego z tutejszą administracją. To daje pewien komfort. Uczestniczek jest kilkanaście, a to też działa na korzyść. Celem projektu jest komunikacja i naprawianie więzów z dziećmi.

Sceptycznie podchodzę do paplaniny psychologów. Według nich wszystko zaczyna się od naszego dzieciństwa, poprzez nasze rodziny. Jaki to ma związek z naszym dzisiejszym życiem? Wydawałoby się, że żaden. Ale…

Bo analiza wypadków po powrocie do celi miała skutki. Nie przyznam się do tego głośno, ale można z takiego podejścia wyciągnąć przydatne dla siebie wnioski. Nawet, jeśli problem dotyczy, kogo innego.

Cieszę się, że biorę w tym udział i mam nadzieję wyciągnąć z tych zajęć jak najwięcej.

Miśka 30

  ♦

Jeżeli chodzi o Madzię, socjolog, która do nas przyjeżdża. Hm…, Co mogę powiedzieć. Na pewno jest ciepłą osobą i wprowadza dużo uśmiechu na zajęcia. Jestem jej wdzięczna, że poświęca nam czas. Lubię przychodzić do niej na zajęcia, mimo że nie zawsze się z nią zgadzam. Mówi mądre, co ważniejsze, życiowe rzeczy, choć czasami trudne do realizacji.

Czego mnie nauczyła? Wiary w siebie i nadziei, że po opuszczeniu zakładu karnego moje życie może być lepsze.

Pewnie jeszcze wiele nauki przede mną, ale staram się.

Miśka 30